Αζτέκοι Βικιπαίδεια

Οι παλιοί πολιτισμοί του Μεξικού εξακολουθούν να αποτελούν το επίκεντρο της μεγάλης ακαδημαϊκής αξιολόγησης από φοιτητές από τη Βόρεια Αμερική και το εξωτερικό. Απαιτείται παραπομπή. Όταν το Παγκόσμιο Συνέδριο Αμερικανιστών προσπάθησε να διαμορφωθεί στο Νανσί της Γαλλίας το 1875, οι φοιτητές από τη Βόρεια Αμερική έγιναν παραγωγικοί άνθρωποι και η Περιφέρεια του Μεξικού διοργάνωσε τη νέα διετή διεπιστημονική συνάντηση για έξι ημέρες, από το 1895. Στις τοιχογραφίες των Αζτέκων, τα άτομα απεικονίζονται όπως απεικονίζονται στους κώδικες. Ο νέος Κώδικας Borbonicus θεωρείται ως ο μόνος σωζόμενος κώδικας των Αζτέκων που παραδόθηκε στην κατάκτηση – είναι ένας εξαιρετικός ημερολογιακός κώδικας που εξηγεί την ημέρα και τις εβδομαδιαίες μετρήσεις που δείχνουν τις νέες θεότητες των άλλων επιθέσεων. Είτε ορισμένοι κώδικες παραδόθηκαν μετά την κατάκτηση, υπάρχει βάσιμος λόγος να πιστεύουμε ότι έχουν αντιγραφεί από τα προκολομβιανά πρωτότυπα από τους γραμματείς.

• Λιγότεροι από αυτόν προσπάθησαν να δοκιμάσουν τη νέα αριστοκρατία, η οποία κυβερνούσε επαρχίες, απαιτούσε στρατούς και επέβλεπε τις θρησκευτικές τελετές.
• Ο νέος επιτυχημένος ρόλος του altepetl κάποιου ενώ η πολιτική δύναμη μιας περιοχής είναι στην πραγματικότητα κυρίως υπεύθυνη για την επιτυχία του ηγεμονικού τύπου λαβής του νέου βασιλείου.
• Λόγω του πολέμου και των φόρων, η νέα αυτοκρατορία επεκτάθηκε σε όλο το ηπειρωτικό Μεξικό, κατακτώντας έως και τις ακτές του Κόλπου της Φλόριντα και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
• Αυτού του είδους οι νόμοι απαιτούσαν αυστηρές, σε δημόσιους χώρους εφαρμοζόμενες τιμωρίες, ασκώντας μια νομική δομή δημόσιου ελέγχου.

Κατά τη διάρκεια της εκδρομής, ο AmunRa Χουιτζιλοπόχτλι, με τη μορφή ενός μεγάλου πακέτου θεότητας που μεταφέρεται από ιερέα Μεξικά, παρακινεί συνεχώς τη νεότερη ομάδα, ωθώντας την να διαμαρτυρηθεί χρησιμοποιώντας τους κατοίκους της εάν προσπαθούν να πληρώσουν στην περιοχή. Ο Χουιτζιλοπόχτλι είναι η θεότητα που συνδέεται με τη νέα ομάδα Μεξικά και στη συνέχεια αναφέρεται στην ιστορία της καταγωγής του και στις μεταναστεύσεις της ομάδας του. Μύθοι των Αζτέκων είναι γνωστοί από πολλά μέρη που καταγράφονται από την αποικιακή εποχή.

Στη συνέχεια, ο Αξαγιακάτλ κατέκτησε τμήμα της Κεντρικής Γκερέρο, τη νέα περιοχή Πουέμπλα, στις ακτές του Κόλπου και από τον Οτόμι στην Ματλατσίνκα στην φρέσκια κοιλάδα Τολούκα. Ο Αξαγιακάτλ κατέκτησε και τη νέα ανεξάρτητη πόλη Τλατελόλκο του Μεξικού, στα βόρεια, την κύρια περιοχή στην οποία βρίσκονται επίσης οι Τενοτστιτλάν. Ο Ιτζκοάτλ στη συνέχεια ανέλαβε κατακτήσεις στην κοιλάδα του Μορέλος, εκθέτοντας την πόλη-κομητεία του Κουαουναουάκ (τώρα Κουερναβάκα).

Δεδομένου ότι οι περίπου τρεις πόλεις μοιράζονταν ονομαστικά δύναμη, η Τενοτστιτλάν στο εγγύς μέλλον αναδείχθηκε ως ο κυρίαρχος σύντροφος. Με βάση τις ιστορίες τους, προέρχονταν από μια υπέροχη μυθική πατρίδα που ονομαζόταν Αζτλαλέττερ, μια τοποθεσία με επτά σπηλιές από τις οποίες ανέβηκαν οι πρόγονοί τους. Οι επιτυχημένοι μαχητές απέκτησαν προνόμια, περιουσία, πλούτο και πολλές υψηλές θέσεις. Οι Αζτέκοι προτιμούσαν τις παραλλαγές του αθλητισμού και των ήχων, του χορού, της ποίησης και ίσως και της αφήγησης. Οι κοινοί άνθρωποι φορούσαν απλά ρούχα, όπως περιζώματα και χιτώνες, ενώ οι ευγενείς διακοσμούσαν τους εαυτούς τους με ωραία βαμβακερά φορέματα, αξεσουάρ και προηγμένα καλύμματα κεφαλής. Ναοί, ιερά και παραδόσεις, μαζί με ανθρωποθυσίες, ήταν τα κύρια μέσα για να διατηρήσουν την κοσμική ισορροπία.

Οι ολοκαίνουργιοι Αζτέκοι λάτρευαν διάφορους θεούς, όπως τον Χουιτζιλοπόχτλι (θεό μακριά από τις μάχες) και ίσως τον Τλάλοκ (καλοσύνη από τις βροχοπτώσεις). Περιφερειακές περιοχές, όπως η διάσημη αγορά Τλατελόλκο, προσέφεραν προϊόντα οπουδήποτε, καθώς και υφάσματα μέχρι καταπληκτικές εισαγωγές όπως νεφρίτη και φτερά κετσάλ. Οι κοινοί άνθρωποι ζούσαν σε μικρές, μονόχωρες κατοικίες κατασκευασμένες από πλίθινο ή τούβλο, ενώ οι ευγενείς ζούσαν στις υψηλότερες, περίτεχνα διακοσμημένες κατοικίες. Η τέχνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως προπαγάνδα για να κληροδοτήσει τη νέα αυτοκρατορική φήμη από την Τενοτστιτλάν.

Η νεότερη ιστορία της αυτοκρατορίας των Αζτέκων

Τόσο οι άνθρωποι όσο και τα κατοικίδια ζώα θανατώνονταν, σύμφωνα με τον Ιησού που έπρεπε να εξευμενιστεί και να προσφερθεί η λειτουργία, και οι ιερείς ορισμένων θεών αναμενόταν μερικές φορές να προσφέρουν αίμα ως αποτέλεσμα του αυτοτραυματισμού. Λόγω της παρανόησης που εξηγήθηκε από την έλλειψη ανάπτυξης, οι άνθρωποι θεωρούνταν ένοχοι για την προοδευτική αναγέννηση του ήλιου και για την πληρωμή στον πλανήτη για τη συνεχή γονιμότητα. Για τους Αζτέκους, ο θάνατος ήταν ζωτικής σημασίας για τη διαιώνιση της ανάπτυξης, και τόσο οι θεοί όσο και οι άνθρωποι είχαν το καθήκον να αποφεύγουν την απώλεια για να αφήσουν τη ζωή να συνεχιστεί.

Οι Tizoc πιθανότατα δολοφονήθηκαν από τους δικούς τους ευγενείς για πέντε χρόνια λόγω του κώδικά τους, συχνά λόγω της ανικανότητάς τους. Το 1479, ο Axayacatl εξαπέλυσε μια μεγάλη επίθεση στο βασίλειο Purépecha, το οποίο είχε 32.000 στρατιώτες των Αζτέκων. Το 1472, ο Axayacatl επίσης κατέλαβε την περιοχή και την υπερασπίστηκε με επιτυχία από τις προσπάθειες του Purépecha να την ανακτήσει. Το 1455, ο νεότερος Purépecha υπό τον βασιλιά τους Tzitzipandaquare εισέβαλε στην νεότερη κοιλάδα Toluca, λέγοντας ότι οι χώρες είχαν ηττηθεί στο παρελθόν από τους Motecuzoma και τον Itzcoatl. Τέτοιες κατακτήσεις έδωσαν στο νέο βασίλειο μεγάλη αύξηση από φόρους, ειδικά γεωργικά προϊόντα.

Όταν κατακτούσαν ένα ένθερμο altepetl, ο νεότερος νικητής επέβαλε ετήσιο φόρο εισοδήματος, ο οποίος καταβαλλόταν πάντα με τη μορφή οποιουδήποτε τοπικού μέσου που ήταν πραγματικά χρήσιμο ή πολύτιμο. Μια σταθερή αστική περιοχή θα μπορούσε να έχει ένα εβδομαδιαίο πεδίο (και τις 5 ημέρες), αν οι μεγάλες πόλεις διατηρούσαν τοποθεσίες καθημερινά. Η νέα επιδιόρθωση συνεπαγόταν μια καλή επανεπικύρωση του ρόλου σας μακριά από την αριστοκρατία του Μεξικού από τον αριθμό ενός μεγάλου tlatloque, όπου ένας υποψήφιος με τον οποίο αποφάσιζαν να πάνε προωθούνταν στον ξένο γλωσσολόγο για επιβεβαίωση και προετοιμασία. Ο όρος cuauhtlatoani βρίσκεται επίσης σε κώδικες των αρχών του 16ου-100ου αιώνα για να περιγράψει τη νεότερη μυθική πρώτη διαχείριση του Μεξικού κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους από τους Aztláletter. Επέμεινε μόνο για 80 εβδομάδες, πιθανώς πεθαίνοντας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης της ευλογιάς, αν και οι πολύ πρώιμες πηγές δεν το επιτρέπουν. Οι οποίες έχουν βρει αδυναμία, πολλές μητροπολιτικές περιοχές επαναστάτησαν και κατά συνέπεια, μεγάλο μέρος της σύντομης βασιλείας του Τίζοκ αφιερώθηκε στην προσπάθεια να καταστείλει τις εξεγέρσεις και να διατηρήσει την εξουσία επί μέρους περιοχών που είχαν ηττηθεί από τους προκατόχους του.